muziek, corona en stilte

Toevallig of niet, de corona oftewel fermate geeft aan dat een noot of akkoord langer aangehouden dient te worden. 

Er ontstaat op die manier een rustmoment, maar dan wel eentje met de belofte dat de muziek binnen afzienbare tijd weer verder gaat.
 Wat mij betreft zijn we er zo langzamerhand wel aan toe dat de muziek weer verdergaat….. Het voelt alsof we, ieder voor zich, opgesloten zitten in een gestolde fermate.
Maar aan de andere kant: hoe erg is dat eigenlijk en wat doen we met en in die stilte? Voor mij betekent stilte altijd twee dingen: confrontatie met mezelf en overgave. Zijn met wat er is, zoals in de fermate, door het naklinken van wat was. Als het mooi was dan is het naklinken een prettig verwijlen. Als het minder mooi was roept de stilte vele vragen op, weerstanden vaak. In mijn fermate spelen beide meestal een rol.
Zo wordt Corona een oefening tot acceptatie en overgave, gestolde liefde zou je kunnen zeggen.